میکروتیوب چیست؟

میکروتیوب چیست؟

انواع میکروتیوب ها

طبقه بندی میکروتیوب ها معمولا بر اساس رنگ، اندازه، قابلیت استریلیزاسیون یا شکل درب و بدنه صورت می گیرد.

رایج ترین نوع طبقه بندی میکروتیوب ها، بر اساس حجم قابل گنجایش آن هاست. میکروتیوب های 0.1 و 0.2 میلی لیتری دیواره های نازک و شفافی داشته و برای نگه داری حجم های بسیار اندک نمونه هایی مانند DNA و RNA استفاده می شوند. برای انجام آزمایشاتی مانند استخراج نمونه و یا نگه داری مقادیر خاصی از نمونه های بیولوژیک، میکروتیوب های 0.5، 1.5 و 2 میلی لیتری کاربرد دارند. برای جلوگیری از باز شدن درب میکروتیوب ها، قفل ایمنی بر روی شان تعبیه شده که مانع از خروج نمونه هنگام سانتریفیوژ کردن و یا سقوط از میزکار می شود. میکروتیوب با حجم های بالاتر از 5 میلی لیتر اغلب برای دستگاه های سانتریفیوژ استفاده می شود.

میکروتیوب ها در دو نوع استریل و غیر استریل در دسترس اند. معمولا نمونه هایی مانند DNA که حساسیت بالایی داشته و وجود هرگونه آلودگی نتایج PCR را تحت تاثیر قرار می دهد، در میکروتیوب های استریل شده نگه داری می شود. عمدتا میکروتیوب های با حجم بسیار کم به صورت استریل در دسترس اند و در موارد خاصی میکروتیوب با حجم بالا و استریلیزه کاربرد پیدا می کند.

یکی دیگر از انواع دسته بندی میکروتیوب ها، طبقه بندی بر اساس رنگ آن هاست. اغلب میکروتیوب ها از جنس پلی پروپیلن شفاف اند، اما در مواردی که ترکیب حساس به نور باشد، نیاز به میکروتیوب رنگی وجود دارد. میکروتیوب ها در رنگ های آبی، زرد، بنفش، سبز و قهوه ای تیره تولید می شوند.

از نظر ظاهر و اندازه، میکروتیوب ها دارای شکل استاندارد هستند و کلیه میکروتیوب ها در حجم زیر2 میلی لیتر، بدنه استوانه ای و انتهای مخروطی شکل دارند. با افزایش حجم گنجایش، میکروتیوب ها با انتهای محدب تولید می شوند.

در هنگام انتخاب نوع میکروتیوب بسته به نوع نمونه و آزمایش موردنظر به مواردی همچون قابلیت اتوکلاو، مدرج بودن، تحمل بالای نیروی گریز از مرکز در سانتریفیوژ، قابلیت باز و بسته شدن مکرر و انتقال حرارت از دیواره های میکروتیوب باید توجه شود.